Het Proces

22.1.18



In mijn vorige blogpost vertelde ik al over 'Het Gele Huis'. Ook de afgelopen week is datzelfde huis niet uit mijn gedachten geweest. Meteen na het weekend, toen we op zondag de omgeving en het huis van de buitenkant hadden bekeken, belden we de makelaar. Helaas zat er niks anders op dan te wachten op het eerste bezichtigingsuurtje. Eerder gaan kijken bleek niet mogelijk. Balen, want we hadden juist geen zin om tijdens dat bezichtigingsuurtje te moeten gaan. Geen zin om zo lang te wachten maar ook geen zin om met meer mensen door het huis te moeten lopen. Maar er zat niks anders op dan nog bijna een hele week geduld op te brengen. Halverwege die week hebben we ook nog een ander huis bezichtigd. Dat huis had ook een geweldige tuin en de kamers waren goed van formaat. Maar toch lag het niet op zo'n prachtige locatie als 'Het Gele Huis' en er moest dusdanig veel aan gedaan worden. Meer dan we vermoedden bij onze gele lieveling. Diezelfde week gingen we nog een dagje zwemmen in een 'familjebadet' in Sävsjö en sleeën in de bossen achter 'ons' huis. Ja, we vermaakten ons prima. Maar toen brak uiteindelijk toch die dag aan.

Met spierpijn van alle sportiviteit van de afgelopen dagen, hees ik me uit de auto toen we bij 'Het Gele Huis' waren aangekomen. Helaas stonden er al meerdere auto's. Daar was ik al bang voor. We gingen naar binnen en werden ontvangen door een aardige vrouw, wat de dochter van de voormalige bewoonster bleek te zijn. Deze dame is 86 jaar oud en woont nu in een appartementje. Vriendelijk liep de dochter een tijdje met ons mee en raakte zelfs geëmotioneerd toen ze vertelde dat het toch wel raar was voor haar, deze situatie. Dat kon ik heel goed begrijpen. Manlief, dochter en ik liepen door het huis en waren overtuigd....hier willen we wel wonen! Er zou meer dan genoeg te doen zijn om het naar onze smaak te maken maar de binnenkant viel absoluut niet tegen. De ruimtes waren perfect, het plafond niet laag en het deed nu al gezellig aan! Maar tja, zo leken meer families er over te denken. Vol enthousiasme zag ik sommige door 'ons' huis lopen en geïnteresseerd allerlei vragen stellen aan de familie van de oudere dame. We hebben de dochter duidelijk laten merken dat we erg gecharmeerd waren van het huis en zijn daarna vertrokken. Vriendelijk werden we uitgezwaaid. Tot ziens?

Vanochtend ontvingen we een mail van de makelaar. Of het huis wat voor ons gezin was, was de vraag. Hell yeah! Ook haar hebben we onze enthousiasme laten voelen, voor zover dat kan via een mail. Daarop antwoordde ze dat onze volgende stap een afspraak met de bank zou kunnen zijn. We legden haar onze financiële situatie uit en peilden nog of ze wist of de eigenaar een richtprijs had waar ze op hoopte te eindigen. En dat we hoopten dat ze ons van alles op de hoogte zou houden wat betreft 'Het Gele Huis'. Sindsdien hebben we geen reactie meer gehad. Van Nederlandse kennissen hier in Zweden en informatie op het internet over dit mooie land, zijn we al op de hoogte hoe traag de Zweden kunnen zijn met dit soort dingen. Nee, nu formuleer ik het verkeerd....hoe rélax ze zijn met dit soort dingen. Geen haast, morgen is er weer een nieuwe dag. Een prima instelling vinden wij want al dat opgejaagde en gehaaste gedoe is maar niks. Maar in dit geval, wanneer iets jezelf betreft, is het toch even wennen. Stiekem fantaseer ik dat de makelaar de vraag bij de eigenaar en haar familie heeft neergelegd en dat zij nu aan het overleggen zijn. Dat de andere geïnteresseerden achteraf helemaal niet zo geïnteresseerd bleken te zijn. En als het toch op bieden aankomt, wat vast zal gebeuren, dat wij de gunfactor zouden hebben als 'jong' gezin. Maar wat ik al zei...allemaal fantasie. Ik vrees dat het zenuwslopend gaat worden. Dat verschillende partijen zullen gaan bieden. En dan heb je nog het tweede bezichtigingsuurtje aanstaande zaterdag waarvoor zich nu al twee families hebben aangemeld. Dat weet ik omdat ik dat heb gevraagd en wellicht komen daar nog meer bij. Nee, zoals in mijn fantasie zal het vast niet gaan. Helaas! Duimen jullie voor ons?



You Might Also Like

6 reacties

  1. Ik zal duimen. Huizenjacht is inderdaad zenuwslopend. Het grag willen, de onzekerheid van het 'krijgen' Brrr. Ga ermee aan de slag. Richt het in gedachten in, maak de tuin naar wens en denk het zo naar je toe. Dan worden jullie vast de nieuwe bewoners!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt! :) En wat betreft dat inrichten...ben er idd al zó mee bezig, hihihi. Hopelijk zit hier toekomst in!

      Verwijderen
  2. Ik duim zo hard dat het helemaal goed gaat komen ;-)
    Wat kan er dan veel omgaan in je hoofd, het gaat helemaal met je aan de haal. En mocht het niet doorgaan, dan is er iets mooiers op je aan het wachten, X

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ontzettend bedankt Ageeth! Wat zeg je dat weer mooi en je hebt helemaal gelijk ook. Mijn hoofd zit er helemaal vol mee...

      Verwijderen

Subscribe